Bahçede iki ördek görüyorum her gün. Biri süt beyaz, güzel ve asil. Diğeri parlak, yeşil başlı ve alımlı. İçgüdüleriyle yaşadıkları için hayvanları izlemek canlıların doğal yapılarını anlamak adına bence önemli. Çünkü bir kaç öğrenilmiş davranışın dışında henüz biz insanlar gibi toplumsal davranışları yok. Bu nedenle hayvan davranışları bir canlının temel yapısında olan şeyi bize olduğu gibi gösterebilir.
Bu iki ördek asla yalnız hareket etmiyorlar. Her zaman yanyanalar. Birlikte yürüyorlar, birlikte besleniyorlar. Eğer çok yakınlarından geçerseniz ikisi de tıslayarak, komik ve paytak adımlarla size doğru gagalarını göstererek koşuyorlar. Tehlike hissettiklerinde yine birlikte hareket ediyorlar.
Birbirlerini koruyorlar, birlikte besleniyorlar, birlikte yürüyorlar. Bütün canlıların aslında özünde böyle olduklarını düşünüyorum. Bu iki ördeğin yaptıkları öğrenilmiş bir davranıştan öte canlıların içgüdülerinde kendiliğinden var olan doğal bir durum. Oysa işin içine insana özgü egosal durumlar, dolaylı istek ve davranışlar karışınca her şey bazen ne kadar da zorlaşıyor. Belki o kadarı da insan olmanın cilvesi.
Fakat yine de doğal ve basit ama anlamlı bu beyaz ve yeşil ördeğe saygım sonsuz...
Çocuklar ve hayvanlar davranışın en saf hali...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder